Hans Heerding is al een aantal jaren spreekstalmeester op het STN Festival. We hebben hem bereid gevonden zijn ervaringen met ons te delen, waarvoor dank!
(Op de foto: vrijwilligers en scheidsrechters van het STN Festival 2018)

De STN dag 2018. Ik was er weer bij. Na te hebben afgehaakt in 2017 toch besloten om er te zijn als vrijwilliger, met name als de spreekstalmeester. Maar voordat we beginnen moet er eerst e.e.a. opgebouwd worden. Zoals vrijwel elk jaar zie je dezelfde gezichten om 7 uur de hal in lopen. Vol van energie om er weer een leuke dag van te maken.
Al die vrijwilligers zijn er gewoon weer…

Heerlijk die ontmoetingen, maar eerst even 2 uurtjes buffelen en de boel klaar maken voor de dag. De nervositeit die al een tijdje in mijn lijf zit begint zijn tol te eisen en ik merk dat ik koffie nodig heb. En dan is het zowaar 9 uur. We gaan beginnen….

Ik moet zeggen: ook dit keer is het mij goed bevallen. Het blijft een aparte ervaring om elke keer weer zo rond te lopen met een microfoon en te zeggen wat gezegd moet worden. Van oproepen van sporters tot aankondigingen tot het afroepen van namen van de sporters die in de prijzen zijn gevallen.

Dit was voor mij de 4e keer dat ik de rol van spreekstalmeester vervul en het blijft bijzonder om te doen. Enerzijds sta je voor het voetlicht, anderzijds vervul je de rol van omroeper op de achtergrond. En dat dubbele gevoel hou je de hele dag bij je. Maar het heeft ook zijn keerzijde. Je krijgt namelijk van de dag zelf weinig mee. Bij gelegenheid kondig je een workshop af maar zelf meedoen is er niet bij. Dat weet je van tevoren en het geeft je soms op zo’n dag een eenzaam gevoel.

Daar staat tegenover dat de STN-dag ook een dag is van ontmoeten. Soms heel vluchtig maar toch… Ontmoeten is elkaar zien en soms, heel vaak eigenlijk, omhelzen. Fijn dat je er bent, dat ik je zie. Hoe gaat het nu met je? Soms is het zo vluchtig dat alleen een blik van opmerken al genoeg is. Van herkennen, van hé jij ook hier? Wat dat betreft is deze dag voor velen een dag als een reünie.

Sommigen zie je zelfs alleen maar op de STN-dag. En dat geeft er best een aparte dimensie aan. Dat vind ik ook een van de leuke kanten van het vrijwilliger zijn. Dat is een bepaalde groep mensen die volgens mij behoorlijk constant is en die er elk jaar weer zijn.

Terugkomend op de workshops. Ook dit jaar was het weer bruisend. Er waren natuurlijk een paar hoogtepunten maar dat doet zeker niets af aan de anderen. Al die leraren staan er toch maar even om hun kennis en ervaringen te delen met de mensen die speciaal voor hen gekomen zijn. Geweldig, dit houdt mede zo’n dag in stand.

En dan is het afgesproken dat ik de workshops aankondig in de grote zaal waar ook de wedstrijden zijn. Je probeert er een beetje rekening mee te houden dat niet tijdens een Qigong vorm op een heerlijk chinees muziekje er een stem tussendoor komt die een workshop afkondigt.

Wat me vooral dit jaar opgevallen is dat er relatief weinig mensen in de hal waren. Het betrof hoofdzakelijk de sporters en hun fans en de marktbezoekers. De meesten die er vandaag waren voor de workshops hadden hun dag goed voorbereid blijkt later. Menigeen had een schema gemaakt van workshops die ze wilden volgen. Dat hield in dat ze buiten het lunchpauze uur vrijwel niet in de grote hal zijn geweest. Ze gingen letterlijk van workshop naar workshop en lieten zich onderdompelen in de mooie traditie van Taijiquan en alles wat er mee in verbinding staat.

Dat betekende tegelijk dat er voor mij weinig af te kondigen viel. Er was op de website een duidelijk overzicht gemaakt en blijkbaar had men zich via de sociaal media goed voorbereid. Dat zag je dan ook in de pauze, ik wist niet eens dat er zoveel mensen in het gebouw waren.

Al de mensen die workshops deden kwamen ook in de hal en deze vulde zich met een ruis en energie wat zich prachtig vertaalde in een wervelende show van leeuwendans en acrobatische sprongen van de Shaolin school van Hoyer Wushu. Nadat Henny Eleonora zijn bijzondere Qigong-vorm Daoyin Yangsheng Gong had laten zien en de zwaardgroep Jianfa hun zwaardkunsten, vervolgde de dag zich weer met workshops en wedstrijden.

In de hal konden we meedoen met de Qigong van Henny Eleonora en dat werd goed bezocht. Ik schat achteraf dat er zeker 60 mensen aan mee deden. Vervolgens gingen ook hier de wedstrijden hand- en wapenvormen verder en liep de dag al heel snel naar een eindpunt. De prijzen mochten nog worden uitgereikt en daarmee was het laatste woord voor de voorzitter.

Het was wederom een geweldige dag met veel positieve energie. Een dag die de boeken in gaat als de STN-dag 2018.

Hans Heerding