|
|
Nog precies op tijd om goede voornemens te laten uitkomen!
Schrijf je in voor mijn workshop pushing hands op
zondagmiddag 26 februari 2012 van 12 of 13 tot 17 uur.
Ook voor relatieve beginners is deze workshop geschikt.
Net als voorgaande keren nodig ik je hartelijk uit voor mijn workshop pushing hands.
Aan de hand van zowel solo- als partneroefeningen ontwikkelen we meer begrip van
en vooral gevoel voor de taijiquan pricipes.
We trainen de pushing hands technieken van Wee Kee Jin/ Master Huang.
Er is een opbouw in de les: eerst kortere oefeningen waarin taiji-principes in onderdelen geoefend worden,
en dan later het integreren ervan in de uitgebreidere partneroefeningen.
Tijd: 13.00 – 17.00 uur met een korte pauze. Kosten: €29,00.
N.B. Van 12 -13 uur is er vormles in de korte yang-vorm van Cheng Man Ching
met aanpassingen van Master Huang/ Wee Kee Jin. Deze les kost €5,00.
Lokatie: Gymnastiekzaal van de Gemeente Utrecht aan de
Burgemeester Fockema Andreaelaan 9, 3582 KA Utrecht.
Dit is dichtbij de eindhalte van buslijn 4; uitstappen en een stukje doorlopen,
dan zie je aan de linker kant een dependance van het Bonifaciuslyceum;
aan de linkerkant is de gymzaal van de Gemeente Utrecht.
Voor koffie/thee/koekjes wordt gezorgd.
Benodigdheden: gemakkelijk zittende kleding en platte (taiji- of zaal-) schoenen.
Inlichtingen en inschrijfformulier te verkrijgen bij:
Taijischool Elli Zwart
Secretariaat: Zonstraat 63
3581 MR Utrecht
Telefoon: 030 251 51 03
E-mail: elli@taijiquan.nl
Download: www.taijiquan.nl/wp-content/uploads/2012/01/2012-26-feb-INSCHRIJFFORMULIER-WS-PH-met-Reglement.doc
Elli Zwart Taijischool Elli Zwart Hieronder vindt u informatie over:
Voor wie? Welke stijl? Wekelijkse lessen *Woerden: ============================================================= *Utrecht: De eerste open les van het nieuwe
seizoen in Utrecht is de 1e dinsdag van september. Lessen aan ouderen Voor de mogelijkheden van wekelijkse
lessen aan ouderen: Informatie: Een proefles is altijd
mogelijk; ook kan men gezien de aard van taijiquan Workshops ter kennismaking door Taijischool Elli Zwart TAIJIQUAN (TAI CHI) WORKSHOPS WAT IS TAIJI? VOOR WIE? INHOUD WORKSHOPS BELANGSTELLING? E-mail:
elli@taijiquan.nl Over de
docente Taijiquan (ook wel geschreven tai chi chuan)
is een oude, Chinese interne vechtkunst. Het omvat de aspecten: gezondheid,
meditatie en interne vechtkunst. Intern houdt in dat je je “mind”, je geest, traint door je aandacht naar
binnen te sturen en zodoende je bewust te worden van de processen in je
lichaam, en dan vooral van de veranderingen in je lichaam die leiden tot
bewegingen; vervolgens ook van jouw reflexen op een inkomende kracht hoe
klein die ook is. Voor wie? Welke stijl? Principes Belangrijke principes zijn:
Effecten
Pushing hands Lees ook het artikel over Pushing Hands Contact |
TAIJI LEREN: hoe doe je dat nou?
Geschreven door Elli Zwart
Wat zit in de weg bij taiji leren? Wat doe je daar aan?
1. Niet
opletten; het komt niet binnen; dan kun je niet reproduceren.
Zorg dat je je niet haast als je naar de les gaat (en eigenlijk in alle omstandigheden), zodat
je met een
rustig lichaam en een rustige geest
aan de les begint; breng je aandacht naar de les, wat er gezegd
wordt door de docent of anderen en
naar wat je doet.
Als je merkt dat je aandacht
afdwaalt, breng die dan weer rustig en zacht terug.
Probeer te vermijden dat je negatief
over jezelf denkt of praat, namelijk het stemmetje van binnen dat
zegt: ‘Je let weer niet op; zo gaat
het niet lukken; vandaag ben je te moe; je hebt zoveel aan je
hoofd, dit kan er niet meer bij; die
anderen doen het veel beter; die anderen gaan veel sneller; je bent
te oud/ te zwak/ te stijf om dit nog
te leren’ enz. (Vul zelf maar in!).
2. Teveel
informatie, jouw hoofd is te vol, er kan niets meer bij. Richt je aandacht op
enkele dingen die je echt wilt leren
en vertrouw erop dat de rest ook gaat komen. Je zult merken, dat je
informatie opneemt – zowel fysiek
als mentaal - zonder dat je dat bewust doet; je richt je op iets, maar
op een andere plek in je lichaam of
op een ander niveau van begrip of op een ander moment kan er
plotseling een doorbraak zijn (het
kwartje valt).
3. Vooroordelen, meningen, kennis die je
al hebt. Je hiervan bewust worden en deze loslaten.
De kunst is om door de verschillen
die je waarneemt heen de principes te zien die alle vormen met
elkaar verenigen en die je kunt
toepassen op alle bewegingen; de vorm is alleen een oefening en zal
steeds aan verandering onderhevig
zijn.
4. Bewust
(eigenwijs) niet loslaten, bewuste weerstand. Je moet jezelf, de leraar en wat
je oefent de
tijd gunnen. Na een aantal maanden
oefenen ziet het er soms heel anders uit en voelt het ook heel
anders. Als je doorgaat met oefenen,
krijg je steeds meer terug!
5. Niet weten dat je betweterig bent.
“Een van de manieren waarop we vaak problemen voor onszelf
creëren is door zelf te willen beslissen wat, wanneer en
hoeveel we willen leren. Daardoor kiezen we
voor bepaalde dingen en wijzen we
andere af, in plaats van bij het begin te beginnen en langzaam de
verschillende leerfases te
doorlopen die zijn vastgelegd binnen een bepaalde traditie”. “Maar wat we
dénken nodig te hebben is vaak gewoon wat we wíllen. Als we
dat niet onmiddellijk krijgen geven we
er de brui aan”.
6. Onvermogen om je hoofd leeg te maken;
onbewuste weerstand, die moeilijk te kraken is; als dat wel
lukt, kun je beter naar je
tegenstander luisteren. Ting is de energie van het luisteren, een aanvoelen
van de toestand van jezelf en van je
partner.
7. Ongeduld.
Je wilt de vorm zo snel mogelijk leren, want je denkt dat als je de vorm kent,
je taiji geleerd
hebt en je bent meer bezig met het
eindresultaat dat met het proces. Er bestaat geen snelle,
gemakkelijke manier van leren die in
de plaats kan komen van het proces waarin je je vorm
beoefent.
“Een knop gaat niet sneller open als
je ertegen schreeuwt”. “Evenmin heb je er iets aan zo snel mogelijk
door je taiji-vorm heen te racen”.
8. Angst,
pijn, problemen. In het begin van het oefenen van taiji kun je als je lang staat, last krijgen van
trillende benen, je schouders kunnen
gespannen voelen; je dijbenen en kuiten en soms je nek kunnen
door de rekking pijnlijk aanvoelen.
Meestal verdwijnt dit als je een tijdje getraind hebt, maar het kan
weer terugkomen, voooral als je op een fysiek en mentaal dieper niveau gaat trainen. Je kunt het zien
als een kans om met onprettige
gevoelens om te leren gaan door die te bestuderen en te leren zien dat
geen enkele situatie permanent is,
maar dat er voortdurend kleine veranderingen zijn en dat alles zich
beweegt tussen de twee polen van
aangenaam en onaangenaam.
We leren zo ook met moeilijke
emoties omgaan. Als we bijv. angst echt voelen en aanwezig laten zijn,
verliest het zijn greep, die
veroorzaakt wordt door de gespannenheid die we zelf in stand houden
doordat we ons vreselijk zorgen
maken en de angst onder controle proberen te krijgen.
Ook partneroefeningen doen kan ons
helpen onze angst onder ogen te zien. Bij het doen van pushing
hands zijn veel mensen bang dat ze
niet weten wat ze moeten doen of ze zijn bang omdat ze niet weten
wat er gebeuren gaat; die angst om
niet te weten is in feite angst om de controle te verliezen. “Het
geheim van push-hands schuilt erin dat we weten dat een toestand van niet-weten precies de toestand
is die we willen cultiveren. Als je
gewoon niet weet, ben je volledig aanwezig in elk moment”.
Taiji doen is een kans om met hart
en ziel te oefenen, iets waarvoor we vaak bang zijn. “Die angst is de
angst dat ons hart gebroken zal
worden. Daardoor is het idee iets helemaal met volledige inzet te doen
vaak beangstigend. Dat geldt vooral
voor ons volledig inzetten voor onszelf. We schrikken terug voor
activiteiten die een inspanning
vragen en we vinden discipline iets voor extremisten”.
“Als we open blijven krijgen we de
ruimte om onze angsten, teleurstellingen en verwachtingen onder
ogen te zien. Doordat we ons ervan
bewust worden kunnen we er op een heilzame manier mee werken.
Dan verliezen ze de beklemmende
macht die ze over ons hebben, omdat ze niet langer in het duister
verkeren”.
9. Verwachtingen. Niemand verwacht na één les een groot muzikant te zijn, maar veel beginnende
taijileerlingen denken dat ze na één les net zo gracieus en zonder inspanning kunnen bewegen
als
een gevorderd beoefenaar. “Als we
onze verwachtingen leren zien voor wat ze zijn, wordt de wereld een
plaats vol rijkdommen, juist omdat
we niet meer van die wereld verwachten dat die ons iets geeft”.
“Hoop op zich is geen probleem, maar
de verwachtingen en projecties en de geheime fantasieën die
vaak met hoop gepaard gaan kunnen
vaak de mogelijkheid saboteren dat we ooit bereiken wat we
hopen te bereiken”. “Zolang we
gericht zijn op een of andere aangename gebeurtenis in de toekomst,
hoeven
we niet echt in het hier en nu te zijn of iets te doen aan wat er op dit moment
gebeurt of waar
we op dit moment een puinhoop van
maken”.
10. Innerlijke dialoog; stemmen die proberen je van
het trainen af te houden: ‘Het lukt je toch nooit
om al die bewegingen te leren. Je
bent nu niet rustig genoeg om te trainen. Je moet moet eerst
boodschappen doen’ enz. Neem dit waar , laat het los en richt je
aandacht op positieve zinnen:
‘Gewoon blijven proberen’, ‘nog een
keer’, ’volhouden, dan gaat het lukken’, ‘als ik eerst taiji doe, gaat
mijn dag veel beter’, ‘als ik
eerst taiji doe, wordt mijn hoofd helder’, ‘mijn
lichaam onthoudt de
bewegingen’, ‘als ik taiji doe, word ik rustig’, ‘wat zijn nou 10-15 minuten op
een hele dag’, ‘ga ervoor!’.
11. Verveling. “Als ik me tijdens het trainen
verveel, weet ik dat ik mijn vermogen ben kwijtgeraakt om
wakker te zijn in het moment. Het
moment waarop we ons gaan vervelen is in werkelijkheid het
moment waarop we een ander, dieper
niveau van leren kunnen bereiken”.
12. Redenen waarom we niet thuis trainen: “we zijn
bang dat we het niet goed doen, we voelen ons niet
kalm genoeg, we vinden het moeilijk
om met onszelf alleen te zijn, we vinden het tijdsverspilling enz.”.
“Een nieuwe beweging oefenen is net
zoiets als een schilderij maken. De meeste schilders maken eerst
een ruwe schets. Dan kijken ze er
van een afstand naar, veranderen hier en daar nog iets en vullen
dan de details in. Zo is het ook
met elke nieuwe beweging. In de les ben je aan de schets begonnen en
thuis werk je daar verder aan. Als
je weer naar de les gaat vul je de details in, op grond van een
combinatie van je eigen training en
de aanwijzingen van je leraar en medeleerlingen. Zo word je steeds
preciezer. Als je niet eerst een
kader schetst zijn je pogingen er wat van te maken een soort krabbels
in de lege ruimte”. “Geef jezelf toestemming om ermee te spelen,
te dollen, te overdrijven en zoveel
omwegen te maken als je nodig
hebt”.
13. Destructieve ideeën (competitiedrang; strenge, kritische houding; continue
beoordeling). “Het
[leren van taiji]
is een zachtmoedig proces waarin we onze sterke kanten zonder trots
erkennen en onze zwakke kanten
zonder minachting onder ogen zien”.
Wat werkt gunstig bij taiji leren?
1. Basisprincipe: loslaten. Als je basisprincipe niet is: loslaten, moet je
dat bewust gaan trainen. Het
lichaam weet hoe we moeten
loslaten.
2. Punten die je oppakt memoriseren; dus voor jezelf herhalen (zelfs hardop).
3. Beseffen
dat je alleen groeit als je telkens terugkeert naar wat je weet en het opnieuw
te doen.
4. Het kan helpen om een andere naam te
geven aan iets wat je lichaam al kent en vertrouwt, maar
dat niet in overeenstemming met de taijiprincipes is (Peter Ralston:
‘Hip him’ i.p.v. ‘Hit him’ om te
leren de beweging vanuit de heup/
grond te maken).
5. Informatie opnemen en verwerken (Wee Kee Jin: ‘Learning is eating, practising is digesting’).
6. Het idee: ‘ik snap het wel’ is niet voldoende, je moet het kunnen
reproduceren.
Daarom moet je de verschillende
stappen in je hoofd hebben, dingen weten; bijv. ‘base moves the
body, body moves the arms’; wat een
voet- knie- heup- schouderpatroon is; welke principes er zijn enz.
7. Geduld ontwikkelen/ hebben; zorgzame
aandacht; wees niet zo streng tegen jezelf. Als je met taiji
begint en door de eerste fase heen
bent, lijkt alles gemakkelijker te gaan, maar dan voelt het opeens
helemaal niet meer zo gemakkelijk,
alsof je het allemaal nog helemaal niet kunt. Je voelt je ongeduldig,
gefrustreerd en teleurgesteld en zou het
liefste willen stoppen.
Ben je in staat om te zien dat je
als het ware van station naar station aan het reizen bent? En kun je in
het wachten een mogelijkheid zien
om naar jezelf te kijken en de situatie te aanvaarden in plaats van
alleen maar zo snel mogelijk naar
je eindbestemming te willen om dan te ontdekken dat die niet
bestaat? Dat er alleen maar het
onderweg zijn is? En kun je gewoon alles beleven in het hier en
nu? Vergelijk het met het leren
bespelen van een instrument of het leren van een sport op hoog
niveau; en hoe een kind zeer veel
moet oefenen om iets te leren (bijv. het schrijven van een letter); of
verwachten we dat een zaadje in 1 dag zal uitgroeien tot
een bloem? Er is tijd nodig om te ontkiemen.
8. Veel,
heel veel oefenen. “Een beweging zolang steeds weer opnieuw doen tot je vanzelf
stopt.
Dan merk je dat er geen ik meer is
dat de beweging aanstuurt of bepaalt”. “Soepel heen en weer
bewegen tussen vorm en geen vorm is het
kenmerk van een groot taijibeoefenaar”.
9. Thuis
oefenen. Dit doe je door een patroon te ontwikkelen waardoor je eerst jezelf
disciplineert en
vervolgens de discipline jou
helpt in het dagelijks oefenen.
Bijvoorbeeld: opstaan, douchen, oefenen
en ontbijten; of: uit je werk
komen, oefenen, gaan eten koken; of: op tijd de p.c. of de t.v.
uitzetten,
oefenen, gaan slapen (of vrijen :-)).
10. Eerst je hoofd ‘leegmaken’, bereidheid hebben om te willen leren, een open geest ontwikkelen.
(cf.
Het verhaal van de zenmeester die thee over de rand van het kopje schonk).
Richt je op 1 of 2
dingen die je echt wilt oefenen en
doe dat intensief; de rest komt vanzelf later aan bod en zal
gemakkelijker te oefenen zijn als
je eenmaal weet welke manier van leren/oefenen voor jou effectief is.
hebben dan om iets te corrigeren
dat niet helemaal goed is”.
12. Niet te strak en niet te los, weten wat de
juiste spanning is. “Leren wat het betekent op een
ontspannen manier je te
concentreren. Jezelf steeds weer vragen: Kan het nog lichter?”.
13. Je grenzen verleggen. “We leren iets als we
onze grenzen moeten verleggen, als we over de
grenzen heen moeten gaan die we ons
gesteld hebben. Als we altijd op een niveau werken dat
comfortabel voor ons is, groeien we
niet”.
Welke manieren zijn er om te leren, ook bij het leren van taiji?
1. Leren
‘als een kind’, vertrouwen, aannemen en volgen; pas later komt het bewustzijn
van
wat je doet.
2. Proberen
het te begrijpen met je hersenen en het bewust dan toepassen in je bewegingen;
dus
beweging voor beweging apart
oefenen en de principes erin stoppen: jezelf terwijl je beweegt
vragen stellen m.b.t. taijiprincipes: structuur, ontspanning, bewegen vanuit het
midden,
onderscheiden van yin en yang
(bijv. zijn mijn voetzolen ontspannen, ben ik voortdurend rechtop,
hangt mijn stuit ontspannen onder
mij, zijn mijn liezen los, hang ik aan het touwtje, zijn mijn
schouders gezonken, zijn mijn
ellebogen actief, heb ik ‘beautiful ladies’ hands’, begint mijn
beweging vanuit het midden (de dantien), doe ik ‘base moves the body, body moves the
arms’,
voel ik vol en leeg/ zwaar en
licht/ substantieel en insubstantieel).
3. Je er
een voorstelling van maken (visualiseren) met beelden die bij jou werken;
het mooist is als je je eigen beelden bedenkt, want die werken het beste, maar
beelden
van anderen kunnen ook erg
effectief zijn, zoals: stel je voor/ denk dat je een boom bent met diepe
wortels, dan kun je niet omvallen
of omgeduwd worden.
4. Aan een ander – liefst een leek –
laten zien en uitleggen wat je (net) geleerd hebt.
5. Tegenover iemand gaan staan en
terwijl je een oefening of stukje vorm doet, zo precies
mogelijk vertellen wat je allemaal
doet (en dat is op den duur heel veel!); die ander staat
er alleen als klankbord en mag
verder niets doen.
6. Heel veel oefenen ( Wee Kee Jin: ’Learning is eating, practising is digesting’).
Iedere ochtend en/of avond minimaal
10 tot 15 minuten tijd nemen om je taiji-oefeningen te doen.
Er zijn zoveel (andere) momenten
waarop je taiji (bewust) kunt oefenen:
telkens
als je ergens moet wachten of als je stilzit (of in de auto zit) of iets aan
het doen bent, kunt je
van tijd tot tijd met je aandacht
naar binnen gaan en voelen of je onnodig aangespannen spieren kunt
loslaten. Dit proces van het naar
binnen brengen van je aandacht gaat steeds meer vanzelf. Het
dagelijks oefenen vergt in het
begin discipline, maar later gaat die discipline jou helpen.
Hoeveel je ergens uit haalt, hangt af van hoeveel je erin stopt.
7. Partneroefeningen/ pushing hands doen; taiji zonder pushing hands is
niet compleet, zelfs al is
het dan nog steeds waardevol voor
je gezondheid, ontspanning of meditatie.
8. Het
bestuderen van de klassieke teksten. Telkens weer vergelijk je wat je leraar
zegt met wat er in die
teksten staat; als je het niet
begrijpt of denkt dat er een tegenstrijdigheid in zit, vraag je leraar!
“Taiji is een levenslange oefening in leren leren en in leren om elk moment met een beginnersgeest tegemoet te treden”.
Met dank aan Epi van de Pol voor zijn zeer vele lessen, en aan Linda Myoki Lehrhaupt voor het mogen citeren uit haar boek: ‘STILTE IN BEWEGING Taiji en qigong als innerlijke weg’ (citaten staan tussen dubbele aanhalingstekens), ISBN 978 90 5670 191 8 NUR 739 726
2010/ez/ taijiquan/lerenleren